Αντί Επιλόγου

Η Επτάλοφη και Φωτεινή Μοσχόπολη σήμερα δεν υπάρχει. Βρέθηκε κάποτε στα όρια του ελληνισμού της Άνω Μακεδονίας. Όταν στην Νότια Ελλάδα στήνονταν τα γνωστά μας κρυφά σχολειά οι Βλαχόφωνοι κάτοικοι της μεγαλουργούσαν με την Νέα Ακαδημία.

Στηρίζαν την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, και γινόταν πολιτισμικός φάρος όλων των υποδούλων ομόδοξων Βαλκανικών λαών, σαν γνήσιοι συνεχιστές της Βυζαντινής παράδοσης. Το μεγαλείο της Μοσχόπολης σήμερα μπορεί να μην υπάρχει εκεί που γεννήθηκε. Υπάρχουν όπως τα ένδοξα έργα των παιδιών της, που στολίζουν τη σύγχρονη πρωτεύουσα του ελληνισμού. Η Αθήνα της Τουρκοκρατίας μέσα από τα έργα αυτών προσπαθεί να περάσει στη Σύγχρονη Αθήνα παλαιά μηνύματα που σήμερα ξαναγίνονται επίκαιρα γι' αυτήν και για τα πολύπαθα Βαλκάνια.

Σαν πρώτος φόρος τιμής και ευγνωμοσύνης θα ήταν η αναστήλωση των εκκλησιών της και η με έργα στήριξη των σημερινών κατοίκων της, ομοεθνών και μη. Για να λάβει πραγματικά σάρκα και οστά το μήνυμα της Μοσχόπολης και της οικουμενικότητας της Ρωμιοσύνης.